Przyczyny recesji dziąseł

Częstym powodem przyzwyczajenia się do złej techniki higieny jamy ustnej jest brak czasu lub stres. Przy szorujących ruchach szczoteczki końcówki włosia przesuwają się stale po tym samym miejscu brzegu dziąsła. Pod wpływem działającej siły dziąsło ulega uszkodzeniu. Podczas gojenia brzeg dziąsła się cofa.

Aby uniknąć recesji dziąseł, technikę higieny jamy ustnej należy zoptymalizować i w razie potrzeby skorygować. Regularne wizyty kontrolne w gabinecie stomatologicznym mogą również pomóc we wczesnym wykryciu ewentualnych oznak recesji dziąseł.

Używanie szczoteczek z twardym włosiem również zwiększa ryzyko rozwoju recesji dziąseł. Z tego powodu można zalecić szczoteczkę o średnio twardym lub miękkim włosiu.

Osoby z cieńszym typem dziąseł są zasadniczo bardziej podatne na recesje dziąseł niż osoby z grubszym typem dziąseł. Typ dziąseł jest uwarunkowany głównie genetycznie. Dlatego zwłaszcza osoby z cienkim typem dziąseł powinny zwracać szczególną uwagę na optymalizację higieny jamy ustnej w domu.

Grubość dziąseł można określić podczas stomatologicznej wizyty kontrolnej. W szczególności przed rozpoczęciem leczenia ortodontycznego należy ocenić ryzyko powstania recesji dziąseł.

Leczenie ortodontyczne może być prowadzone za pomocą aparatów zdejmowanych lub stałych (zamki ortodontyczne, tzw. brackety). Ryzyko powstania recesji dziąseł jest szczególnie zwiększone w przypadku stosowania aparatów stałych.

Recesje dziąseł występują u około 20 procent dorosłych poddających się leczeniu ortodontycznemu. U młodzieży poniżej 16. roku życia recesje dziąseł po zakończeniu korekty ustawienia zębów występują znacznie rzadziej.

Recesje dziąseł mogą pojawić się zarówno w trakcie, jak i jeszcze kilka lat po zakończeniu leczenia ortodontycznego.

Palenie papierosów wywiera wiele negatywnych skutków na cały organizm człowieka. Oprócz skrócenia średniej długości życia palacze znacznie częściej doznają zmian błony śluzowej, aż po raka jamy ustnej.

Osoby palące więcej niż 20 papierosów dziennie mają wyraźnie więcej recesji dziąseł niż osoby niepalące. Ze względu na zmniejszoną odporność brzeg dziąsła u palaczy jest również bardziej podatny na uszkodzenia, na przykład na mechaniczne działanie włosia szczoteczki do zębów.

Ze względu na ogólnie słabsze ukrwienie dziąseł u palaczy nie należy przeprowadzać u nich zabiegów chirurgicznych. Dopiero po skutecznym rzuceniu palenia można przystąpić do ewentualnie wskazanego chirurgicznego pokrycia odsłoniętych powierzchni korzeni.

Obok tabaki tytoń do żucia jest najczęstszą formą bezdymnego używania tytoniu. Tytoń do żucia umieszcza się luzem lub w saszetkach pod górną wargą, gdzie styka się on z błoną śluzową jamy ustnej. Tytoń uwalnia przy tym oprócz nikotyny również substancje toksyczne, które mogą mieć także działanie rakotwórcze.

To nikotyna sprawia, że tytoń do żucia uzależnia. W ten sposób jego użytkownicy stają się od niego uzależnieni.

Tytoń do żucia powoduje podrażnienie błony śluzowej jamy ustnej oraz recesje dziąseł. Podrażnienia mogą ustąpić po zaprzestaniu używania tytoniu do żucia. Recesje dziąseł pozostają jednak również po zaprzestaniu jego używania i dlatego w razie potrzeby muszą być leczone chirurgicznie.

Częste bawienie się kolczykiem jest nawykiem, który może szkodzić zębom i dziąsłom. U około 80 procent osób noszących piercing w miejscach kontaktu dochodzi również do utraty twardych tkanek zęba, a w 25% przypadków występują także recesje dziąseł.

Po usunięciu kolczyka recesja dziąsła pozostaje i dlatego w określonych okolicznościach musi być leczona chirurgicznie.

Po leczeniu zapalenia przyzębia z reguły obserwuje się cofanie się dziąseł. W leczeniu periodontologicznym jest ono jednak pożądane, ponieważ dzięki obkurczeniu się brzegu dziąsła niepożądane kieszonki przyzębne mogą się wygoić.

W odróżnieniu od recesji dziąseł u osób bez zapalenia przyzębia, obkurczenia powstałe podczas gojenia się dziąseł nie mogą zostać odwrócone.