რა არის ღრძილის რეცესია?

ღრძილის რეცესია შეიძლება მრავალი ფაქტორის შედეგი იყოს. თხელი ტიპის ღრძილის მქონე ადამიანები, როგორც წესი, უფრო მიდრეკილნი არიან მისკენ. გარდა ამისა, გადამწყვეტ როლს ასრულებს ქცევითი ფაქტორების მთელი რიგი. მაგალითად, კბილის ჯაგრისით ხშირი ხეხვა ან პირსინგის ტარება იწვევს დაზიანებებს, რომლებმაც შეხორცებისას შეიძლება ღრძილის კიდის შეკუმშვა გამოიწვიოს.

სხვა მიზეზებია ისეთი ორთოდონტიული მკურნალობა, რომლის დროსაც კბილები გარეთა მიმართულებით გადაინაცვლა. ამ დროს კბილის გარეთა საყრდენი სტრუქტურა შეიძლება დაიშალოს, ხოლო მის ზემოთ მდებარე ღრძილი გათხელდეს. ასევე გადამწყვეტი ფაქტორებია მოწევა და სნუსის მოხმარება, რადგან თამბაქოს მოხმარება ამცირებს ღრძილის გამძლეობას.

ღრძილის რეცესიის სიხშირე ასაკთან ერთად იზრდება. ზრდასრული მოსახლეობის 50 პროცენტზე მეტს აღენიშნება ღრძილის რეცესია.

კბილის გვირგვინი დაფარულია კბილის მინანქრით. მის ქვეშ მდებარეობს კბილის ძირითადი ქსოვილი (დენტინი), ხოლო დენტინის ქვეშ – კბილის ნერვი (პულპა). უფრო ზუსტად რომ ვთქვათ, პულპა შედგება ნერვის, სისხლძარღვებისა და ე.წ. შემაერთებელი ქსოვილისგან. მაშინ, როცა მინანქარს ნერვები არ აქვს და ამიტომ მგრძნობელობას მოკლებულია, მის ქვეშ მდებარე დენტინი ნერვული ბოჭკოებით არის მომარაგებული. ამიტომ კბილის ფესვის ზედაპირიც მგრძნობიარეა ტკივილის მიმართ.

ფესვის ძირითადი შემადგენელი ნაწილია დენტინი. ფესვი დამატებით დაფარულია მაგარი შრით, ე.წ. ფესვის ცემენტით. კბილი ფესვის მთელ ზედაპირზე ყბის ძვალში დამჭერი ბოჭკოებით (პერიოდონტის ბოჭკოებით) არის ფიქსირებული. ეს ბოჭკოები, ერთი მხრივ, ფესვის დენტინში და, მეორე მხრივ, ყბის ძვალშია ჩამაგრებული.

კბილის ფესვი გვირგვინზე გრძელია. განსაკუთრებით ზედა ყბის ეშვებს, როგორც წესი, ძალიან გრძელი ფესვები აქვთ.

ღრძილის რეცესია, პრინციპში, ეწოდება კბილთა რიგის გარეთა მხარეს ღრძილის დაწევას. ასეთ შემთხვევებში პაციენტებს დამატებით პაროდონტიტი არ აქვთ.

თუმცა პაროდონტიტმა გვიან სტადიაზე შეიძლება ასევე გამოიწვიოს ღრძილის კიდის უკან დაწევა. მხოლოდ სტომატოლოგიურ პრაქტიკაში ჩატარებული გამოკვლევა გაარკვევს, რომელი მიზეზია პასუხისმგებელი პაციენტის ღრძილის დაწევაზე.

გარდა ამისა, პაროდონტიტის მკურნალობის შემდეგ აღინიშნება ღრძილის დაწევა. თუმცა ასეთ შემთხვევებში ეს სასურველია, რადგან ღრძილის კიდის შეკუმშვის შედეგად არასასურველი პაროდონტული ჯიბეები შეიძლება შემცირდეს.

ღრძილის კიდის ანთების (გინგივიტის) შედეგად შეიძლება მოხდეს დამჭერი ბოჭკოებისა და ყბის ძვლის დაკარგვა. ჯანმრთელი ბოჭკოვანი აპარატის ნაცვლად კბილის გასწვრივ ვითარდება ე.წ. პაროდონტული ჯიბე. იქ არსებული ფესვის ზედაპირი დაფარულია ბაქტერიული საფარით (ნადებით და კბილის ქვით).

დამჭერი ბოჭკოებისა და ყბის ძვლის დაკარგვამ შეიძლება გამოიწვიოს კბილების მომატებული მოძრაობა (მორყევა). თუ დაავადება შეუმჩნეველი რჩება და არ მკურნალობენ, დაზიანება შეიძლება იმდენად პროგრესირდეს, რომ კბილები ღეჭვისთვის გამოუსადეგარი გახდეს და საჭირო გახდეს მათი ამოღება (ექსტრაქცია).

ადამიანების დაახლოებით 40 პროცენტს აწუხებს პაროდონტიტი. დადგენილია, რომ ზრდასრულ მოსახლეობაში დღეს კბილების დაკარგვის დაახლოებით 70% პაროდონტიტით არის განპირობებული.

შეიტყვეთ მეტი პაროდონტიტის მიზეზების, შედეგების, დიაგნოზის, მკურნალობისა და პრევენციის შესახებ მისამართზე: www.periodontal-health.com.