Diş eti çekilmesi nedir?

Diş eti çekilmesi birçok etki faktörünün sonucu olabilir. İnce diş eti tipine sahip kişiler genel olarak daha yatkındır. Ayrıca bir dizi davranışsal faktör belirleyici rol oynar. Örneğin diş fırçasıyla sık sık ovalayarak fırçalamak veya piercing takmak yaralanmalara yol açar; bu yaralanmalar iyileşirken diş eti kenarının büzülmesine neden olabilir.

Diğer nedenler arasında dişleri dışa doğru hareket ettiren ortodontik tedaviler yer alır. Bu sırada dişin dış taraftaki destek dokusu eriyebilir ve üzerindeki diş eti incelebilir. Aynı şekilde sigara ve snus kullanımı da belirleyici etki faktörleridir, çünkü tütün kullanımı diş etinin direncini azaltır.

Diş eti çekilmesinin sıklığı yaşla birlikte artar. Yetişkin nüfusun yüzde 50'sinden fazlasında diş eti çekilmesi görülür.

Diş kuronu diş minesi (mine) ile kaplıdır. Altında diş kemiği (dentin) ve onun da altında dişin siniri (pulpa) bulunur. Tam olarak pulpa; sinir, kan damarları ve bağ dokusu adı verilen dokudan oluşur. Mine sinir içermediğinden hissizdir; ancak altındaki dentin sinir lifleriyle beslenir. Bu nedenle diş kökünün yüzeyi de ağrıya karşı hassastır.

Diş kemiği (dentin) kökün ana bileşenini oluşturur. Kök ayrıca sement adı verilen sert bir tabakayla (kök sementi) kaplıdır. Diş, tüm kök yüzeyi boyunca tutunma lifleri (periodontal lifler) aracılığıyla çene kemiğine bağlanır. Bu lifler bir yandan kök dentinine, diğer yandan çene kemiğine tutunmuştur.

Diş kökü diş kuronundan daha uzundur. Özellikle üst çenedeki köpek dişlerinin (kaninler) kökleri genellikle çok uzundur.

Diş eti çekilmesi denince temel olarak diş dizisinin dış yüzeyindeki diş eti gerilemesi anlaşılır. Bu durumda etkilenen kişilerde ek olarak periodontitis bulunmaz.

Bununla birlikte ileri evredeki periodontitis de diş eti kenarının gerilemesine yol açabilir. Etkilenen kişilerde diş eti gerilemesinden hangi nedenin sorumlu olduğunu ancak diş hekimi muayenehanesinde yapılacak bir muayene netleştirir.

Ayrıca periodontitis tedavisinden sonra diş etinde gerileme gözlenir. Ancak bu durumda gerileme istenir, çünkü diş eti kenarının büzülmesiyle istenmeyen diş eti cepleri azaltılabilir.

Diş eti kenarındaki iltihaplanmanın (gingivitis) bir sonucu olarak, tutunma lifleri ve çene kemiği yıkıma uğrayabilir. Sağlıklı lif yapısının yerini diş boyunca uzanan, diş eti cebi adı verilen bir cep alır. Buradaki kök yüzeyi bakteriyel birikintilerle (plak ve diş taşı) kaplıdır.

Tutunma liflerinin ve çene kemiğinin kaybı dişlerin sallanmasının artmasına yol açabilir. Eğer hastalık fark edilmez ve tedavi edilmezse, yıkım o kadar ilerleyebilir ki dişler çiğneme işlevini yitirir ve çekilmesi (ekstrakte edilmesi) gerekir.

İnsanlığın yaklaşık yüzde 40'ı periodontitisten muzdariptir. Yetişkin nüfus için günümüzdeki diş kayıplarının yaklaşık %70'inin periodontitisten kaynaklandığı tahmin edilmektedir.

Periodontitisin nedenleri, sonuçları, teşhisi, tedavisi ve önlenmesi hakkında daha fazla bilgiyi şu adreste bulabilirsiniz: www.periodontal-health.com.