Najczęściej zadawane pytania

Jeśli dziąsła się cofają, można brać pod uwagę dwie sytuacje:

Z jednej strony zapalenie przyzębia w zaawansowanym stadium może prowadzić do cofania się brzegu dziąsła. Samo zapalenie przyzębia jest chorobą zapalną, która rozwinęła się z powodu płytki bakteryjnej. Jeśli zapalenie przyzębia nie jest leczone, utrata struktur utrzymujących zęby postępuje poniżej brzegu dziąsła. W zapaleniu przyzębia początkowa utrata tych struktur nie jest widoczna. Dopiero przy bardziej zaawansowanym zapaleniu przyzębia brzeg dziąsła się cofa i można to zauważyć jako cofanie się dziąseł, ponieważ odsłonięte i widoczne stają się przy tym również powierzchnie korzeni zębów.

Z drugiej strony nie każde cofanie się dziąseł jest spowodowane zapaleniem przyzębia. Może więc chodzić o recesje dziąseł. Mogły one powstać na przykład w wyniku zbyt energicznego szczotkowania zębów. Duża siła nacisku szczoteczki wielokrotnie uszkadza brzeg dziąsła. Podczas gojenia brzeg ten cofa się za każdym razem nieco dalej, aż do odsłonięcia znajdującego się pod nim korzenia zęba. Nawet jeśli zmieni Pan/Pani sposób higieny jamy ustnej i będzie czyścić zęby z mniejszą siłą, recesja dziąsła pozostanie, a brzeg dziąsła nie odrośnie do swojego pierwotnego położenia.

Ostatecznie prawidłowej odpowiedzi może udzielić dopiero badanie w gabinecie stomatologicznym.

Nie każda recesja dziąseł wymaga leczenia. U osób bez zapalenia przyzębia, przy wczesnym wykryciu podczas corocznej stomatologicznej wizyty kontrolnej, można już odpowiednio skorygować i zoptymalizować higienę jamy ustnej. Brzeg dziąsła wraz z recesją wprawdzie pozostaje, ale nie jest już narażony na nowe czynniki (np. szorowanie szczoteczką).

U osób odczuwających dolegliwości podczas spożywania zimnych potraw lub napojów odpowiednia zmiana diety oraz regularne stosowanie tak zwanych żeli z fluorem mogą pomóc nieco zmniejszyć dolegliwości.

W przypadku utrzymujących się dolegliwości lub przeszkadzającej estetyki można rozważyć leczenie za pomocą zabiegu chirurgicznego. Brzeg dziąsła przy dotkniętych zębach zostaje wówczas przywrócony do swojego pierwotnego położenia.

Ponadto w przypadku odsłoniętych szyjek zębowych, na których doszło również do utraty twardych tkanek zęba, można rozważyć ich uzupełnienie materiałem do wypełnień.

Ostatecznie prawidłowej odpowiedzi może udzielić dopiero badanie w gabinecie stomatologicznym, a w razie potrzeby konsultacja ze specjalistą periodontologii.

Często własnych recesji dziąseł nie zauważa się samodzielnie. Ponad 50 procent dorosłych ma co najmniej jeden ząb z recesją dziąsła. Większość dotkniętych zębów nie powoduje przy tym żadnych dolegliwości.

Jeśli recesja nie jest widoczna, na przykład w domu w lustrze, badanie w gabinecie stomatologicznym może wyjaśnić, czy ona występuje.

Dla osób dotkniętych tym problemem ważne jest, aby znać miejsca swoich recesji dziąseł, tak aby można było tam zapobiec dalszym uszkodzeniom. Ponieważ istniejące recesje dziąseł, które nie są leczone chirurgicznie, pozostają przez całe życie, szczególnie w starszym wieku należy pamiętać o skutecznym zapobieganiu niepożądanej próchnicy korzenia na odsłoniętych szyjkach zębowych.

Podczas pierwszej rozmowy stomatolog ustala, czy jest Pan/Pani narażony/narażona na ewentualne czynniki ryzyka. Znane czynniki ryzyka recesji dziąseł to: nieprawidłowa technika szczotkowania zębów, cienkie dziąsła, leczenie ortodontyczne, palenie tytoniu, tytoń bezdymny (snus) lub piercing.

Następnie stomatolog lub higienistka stomatologiczna przeprowadzi tak zwane podstawowe badanie przyzębia, które trwa zaledwie kilka minut. Za pomocą sondy dziąsłowej (sondy periodontologicznej) w wybranych miejscach delikatnie i z dokładnością do milimetra mierzy się głębokość penetracji sondy przy brzegu dziąsła. Precyzyjne co do milimetra badanie kliniczne za pomocą sondy periodontologicznej w celu pomiaru brzegów dziąseł i określenia położenia kości jest niezbędne do zdiagnozowania recesji dziąseł.

Po tym krótkim badaniu dalsze badania przeprowadza się tylko wtedy, gdy stwierdzono oznaki utraty struktur utrzymujących zęby. Obejmują one tak zwaną kartę periodontologiczną oraz dodatkowe zdjęcia rentgenowskie.

Jeśli recesja dziąsła nie jest jeszcze zbyt zaawansowana, za pomocą zabiegu chirurgicznego można przywrócić stan pierwotny.

Recesje dziąseł dzieli się na cztery różne stopnie zaawansowania. W zależności od stopnia zaawansowania dostępny jest jednak tylko niewielki wybór możliwości leczenia.

Recesja prosta występuje wtedy, gdy cofanie się brzegu dziąsła nie sięgnęło jeszcze ruchomej błony śluzowej jamy ustnej. W drugim stopniu zaawansowania recesja sięga już ruchomej błony śluzowej. W obu przypadkach korekta brzegu dziąsła jest możliwa za pomocą zabiegu chirurgicznego.

Ponieważ w stopniach zaawansowania 3 i 4 doszło już również do utraty kości między zębami, występujących tam recesji dziąseł nie można całkowicie skorygować nawet za pomocą zabiegów chirurgicznych.

Po leczeniu dziąseł długotrwały sukces na wiele lat jest zapewniony tylko wtedy, gdy pacjenci utrzymują optymalną higienę jamy ustnej w domu i w ten sposób codziennie zapobiegają powstawaniu recesji dziąseł lub rozwojowi stanu zapalnego dziąseł wywołanego przez nową płytkę bakteryjną.

Dla optymalnego długoterminowego sukcesu ważna jest ponadto stała profesjonalna opieka długoterminowa higienistki stomatologicznej lub asystentki ds. profilaktyki, aby ewentualne nawracające problemy mogły zostać odpowiednio wcześnie wykryte i usunięte.

Po leczeniu dziąseł długotrwały sukces na wiele lat jest zapewniony tylko wtedy, gdy pacjenci utrzymują optymalną higienę jamy ustnej w domu i w ten sposób codziennie zapobiegają powstawaniu recesji dziąseł lub rozwojowi stanu zapalnego dziąseł wywołanego przez nową płytkę bakteryjną.

Dla optymalnego długoterminowego sukcesu ważna jest ponadto stała profesjonalna opieka długoterminowa higienistki stomatologicznej lub asystentki ds. profilaktyki, aby ewentualne nawracające problemy mogły zostać odpowiednio wcześnie wykryte i usunięte.

Recesje dziąseł są często mylone z zapaleniem przyzębia, ponieważ w obu przypadkach zęby wyglądają na dłuższe niż zwykle, jednak między tymi dwoma zjawiskami istnieją istotne różnice, o których należy pamiętać:

Z jednej strony recesją dziąseł nazywa się cofanie się dziąseł po zewnętrznej stronie uzębienia, zwykle widoczne gołym okiem. Osoby dotknięte tym problemem nie cierpią w takich przypadkach dodatkowo na zapalenie przyzębia.

Z drugiej strony zapalenie przyzębia, tj. zapalenie tkanek utrzymujących ząb, w zaawansowanym stadium również może prowadzić do cofania się brzegu dziąsła. Dopiero badanie w gabinecie stomatologicznym pozwala osobom dotkniętym tym problemem wyjaśnić, która przyczyna odpowiada w ich przypadku za cofanie się dziąseł.

Ponadto po leczeniu zapalenia przyzębia cofanie się dziąseł obserwuje się nie tylko po zewnętrznej stronie uzębienia, lecz dookoła całego zęba. W takich przypadkach jest ono jednak pożądane, ponieważ dzięki obkurczeniu się brzegu dziąsła można zmniejszyć niepożądane kieszonki przyzębne.